حضرت آقا در نماز جمعه امروز تهران:
" اظهار نظر دوستي با مردم اسراييل، غلط، غيرمنطقي و پوچ است"
خبرگزاري فارس: مقام معظم رهبري در خطبه دوم نماز جمعه تهران فرمودند: يك نفر پيدا ميشود درباره مردمي كه در اسرائيل زندگي ميكنند اظهار نظر ميكند، البته اين اظهار نظر غلطي است. اينكه گفته شود ما با مردم اسرائيل هم مثل مردم ديگر دنيا دوستيم اين حرف درستي نيست، حرف غيرمنطقي است.
رهبر عزیز گفت: مردم اسرائيل مگر چه كساني هستند؟ همان كساني هستند كه غصب خانه، غصب سرزمين، غصب مرزعه و غصب تجارت به وسيله همينها دارد، انجام ميگيرد. سياهي لشكر عناصر صهيونيست همينها هستند.
آقا خاطر نشان كرد: حالا كسي حرفي ميزند اشتباه ، عكس العمليهايي هم در مقابل آن نشان داده ميشود. خوب مساله را بايد تمام كرد. اينكه يك روز يك نفر از اين طرف بگويد، يكي از آن طرف بگويد، يكي اينجور استدلال كند، يكي از آن طرف حرف بزند، اين درست نيست، اين التهاب آفريني است؛ حرفي بود گفته شد و اشتباه بود و تمام. موضع جمهوري اسلامي و موضع دولت جمهوري اسلامي هم اين نيست.
امروز رهبری، حجت را تمام کرد!
اما آقای احمدی نژاد، از شما این انتظار نمی رفت!!! که خود آقا به رفتاری از شما یا زیر دستان شما ایرادی بگیرد. بازهم می گوییم: مشایی را برکنار کنید!!!
اقرار:
با تنبه یکی از دوستان، فهمیدم که تو یگیری ماجرای اظهارات مشایی از رهبر عزیز که گفته بود ماجرا را تمام کنید جلوتر رفتم.هم اینجا از رهبرم عذر می خوام. شما هم دعا کنید دیگه از این اشتباهات نکنم
شکر:
خدا رو شکر می کنیم که آقا رحیم مشایی هم با اعلام پیرویش از جهت گیری نظام، دهن بهانه جوها رو بست. الحمدلله.
با نزدیک شدن به زمان انتخابات ریاست جمهوری ایران و داغ شدن جو سیاسی دانشگاه ها، یکی از تفاوت های اساسی تشکل های دانشجویی در حیطه ی سیاسی بروز می کنه: مصداق مقبول خود رو اعلام کنن یا اعلام نکنن؟
خبر ها:
- دبير انجمن اسلامي دانشگاه تهران: از كانديداتوري كروبي استقبال ميكنيم
گفتمان سازی و هدایت فرا حزبی جریانات سیاسی مسلما از کارکردهای تشکل های دانشجویی به عنوان مجموعه های پرورش دهنده ی مسوولین آینده ی مملکت، است. اما آیا بیان مصادیق زنده ی این گفتمان ها در زمان رقابت احزاب سیاسی برای تصاحب پست های مدیریتی هم برای تشکل ها مفیده؟
مسوولی از حزبی می یاد و بعد کسی از حزب دیگه ای جای اون رو می گیره. و این بین اما خاطره ی این انتخاب های تشکل ها به خوبی در حافظه ی جناح ها باقی می مونه. تاریخ هم البته نشون داده که اهتمام احزاب سیاسی به تشکل ها نه از باب دلسوزی که از باب منفعت حزبیه.
در داخل تشکل البته محشر دیگه ای به پاست. به علت اهمیت و هزینه بری موضوع، با وجود حتی اقلیتی از مخالفین اون مصداق، بین عناصر تصمیم گیر مجموعه و به تبع اون هوادارن، انشقاق و درگیری در داخل مجموعه لاجرم رخ می ده. و این در حالیه که این هزینه ی گزاف برای کارکرد و دست یابی به آرمان مجموعه هم صرف نشده.
خدا آخر و عاقبت همه مجموعه های دانشجویی رو ختم به خیر کنه.
یه برگ علف تو یه دنیا چمن، یه گوشه از یه سنگ هزار ساله، یه برگ از یه شاخه ی درخت، یه پر گنجشک.
وقتی آدم مثل یکی از اینا، نه!!! خود یکی از اینا می شه اون وقتی که بین علفا دراز می کشه جوری که یه مورچه اونو با چمنا اشتباه بگیره، از یه طرف پای چپش بره بالا از اون ور بید پایین
زندگی چقدر با ثبات و دل انگیزه
مثل گلبرگی که با باد همراه ساقش می رقصه!



