بسی ناسزتها بسیجی شنید                    صبوری نمود و بصیرت گزید

به لطف خدا چون که دی ماه شد                    دل خلق از آن فتنه آگاه شد

       به روز نهم محشری شد به پا                    تو گویی زمین لرزد از این سپاه

  خدایا به این خلق بی واهمه                    عیان کن رخ مهدی فاطمه

این ابیات زیبا رو برادر عزیزم آقای راهی (م.ص.س.ش) برایم فرستاده. البته شاعر رو متاسفانه نمی شناسم. براش دعا می کنم.

بسم الله

به قمر بنی هاشم(ع) :

افتاده بود در تب کشف و شهود دست

وقتی که برد در نفس گرم رود دست

با دست پر اگرچه به ساحل رسید رود

دریا کشید از عطش سرخ رود دست

دریا گرفته بود مسیر حرم ولی

افتاد پیش برق نگاه عمود دست

پیچید در سکوت بیابان اذان آب

بر خاک سر گذاشت به رسم سجود دست

آنجا تمامِ قامت دریا به سجده رفت

افسوس تکیه گاه سجودش نبود دست

باران گرفته بود که آرام میکشید

دستهاشو که قطع کردند، خم به ابرو نیاورد. مشکها رو که پاره کردند، فریاد کشید. روی دیدن رقیه را نداشت... خدا به فریادش رسید.

از وبلاگ مشترک مورد نظر